ΑΙΧΜΕΣ

ΑΙΧΜΕΣ
 Του Νίκου Σταματάκη
Η στήλη “Αιχμές” περιλαμβάνει αυτή την εβδομάδα τα ακόλυθα σχόλια:
1) Tο Ψήφισμα για την αναγνώριση των Ελληνικών Γενοκτονιών επιτέλους στο κατώφλι του Κογκρέσου…
2) Mια προσωπική νότα: Η συμβολή του γιού μου Αντρέα στο ψήφισμα για τη Γενοκτονία…
3) Γιατί λοιπόν να σπαταλούμε πολιτικό κεφάλαιο για την Γενοκτονία;
4)  Η Ομογένεια απέκλεισε τους έλληνες πολιτικούς από την παρέλαση και ο Ελπιδοφόρος θέλει να τους φέρει στην ενθρόνισή του!!  
5)  Πόση «σεμνότητα» θα μας ταϊσει ο Ελπιδοφόρος;
6)  Ποιά θα ήταν η καλύτερη τακτική για τον Ελπιδοφόρο; 
 
Τέλος σας προτρέπω να διαβάσετε την εκλπηκτική ιστορία του ελληνοαμερικανού πράκτορα της CIA, William Basil (Βασίλης Βασιλειάδης από την Κάρπαθο).  Οπως έχω σημειώσει παλαιότερα ο Βασιλειάδης είναι ο τρίτος σε σημασία και σε σειρά μεταπολεμικός πράκτορας της CIA με ελληνικές ρίζες (Πρώτος ο Τομ Καραμεσίνης και μετά ο Γκαστ Αβράκοτος – ενώ δεν πρέεπι να ξεχνάμε και τον αρχηγό της υπηρεσίας William Tenet).  Βέβαια εκεί υπηρέτησαν και δεκάδες – αν όχι εκατοντάδες – άλλοι ελληνοαμερικανοί με χαμηλότερες επιδόσεις… Οι παραπάνω ήταν τα “αστέρια”…

Το Ψήφισμα για την αναγνώριση των Ελληνικών Γενοκτονιών επιτέλους στο κατώφλι του Κογκρέσου…

Οπως είχα αναφέρει οι ποντιακές οργανώσεις και άλλοι ομογενειακοί παράγοντες κινητοποιήθηκαν φέτος με την ευκαιρία της επειτείου των 100 χρόνων από την Ποντιακή Γενοκτονία για την αναγνώριση των Ελληνικών Γενοκτονιών στο Αμερικανικό Κογκρέσο.  Παρακολουθώντας τις εξελίξεις στις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, όλοι γνωρίζαμε ότι οι συνθήκες είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές, όσο δεν ήταν ποτέ στο παρελθόν.  Επρεπε να αρπάξουμε αυτή την ευκαιρία. Και έτσι έγινε.  Στις 20 και 21 Μαϊου, μετά από μήνες παρασκηνιακών κινήσεων και διαβουλεύσεων, οι ηγέτες των Ποντιακών οργανώσεων μαζί με τον διευθυντή της οργάνωσης HALC (Hellenic American Leadership Council) , Εντι Ζεμενίδη, επισκέφθηκαν την αμερικανική πρωτεύουσα όπου συναντήθηκαν με τις οργανώσεις των Αρμενίων και είχαν μια καίρια συνάντηση στο γραφείο του βουλευτή και συμπροέδρου του Hellenic Caucus Κώστα Μπιλιράκη.  Στη διάρκεια της συνάντησης ο κ.Μπιλιράκης αποκάλυψε ένα ψήφισμα «το οποίο εκφράζει την αίσθηση του Οίκου των Αντιπροσώπων ότι είναι πολιτική των Η.Π.Α. να αναγνωρίσει τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας ως έναν τρόπο αποφυγής μελλοντικών γενοκτονιών».  Το ψήφισμα αυτό αναμένεται να κατατεθεί στην επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Αμερικανικής Βουλής εντός των ημερών.  Εάν γίνει δεκτό προς συζήτηση, όπως ελπίζουμε, τότε θα αρχίσει από όλους μας ένας μαραθώνιος πιέσεων προς όλους τους τοπικούς βουλευτές μας.  Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο πρόεδρος της παραπάνω επιτροπής Elliot Engel που εκλέγεται στο 16ο διαμέρισμα της Ν.Υόρκης (lower Westchester county). O Elliot Engel ήταν παρών στους εορτασμούς της φετινής επετείου της ελληνικής ανεξαρτησίας και μίλησε την παραμονή στην εκδήλωση του Χίλτον και αναμένεται ότι θα υποστηρίξει το ψήφισμα.  Αυτό δεν σημαίνει ότι τα τηλεφωνήματά μας δεν μετρούν.  Το αντίθετο μάλιστα! Και τα τηλεφωνήματα μετρούν και η προεκλογική ενίσχυση των βουλευτών που είναι μαζί μας.  Το σημαντικό όμως είναι ότι επιτέλους, μετά από τόσα χρόνια αναμονής έγινε το πρώτο βήμα!  Ναι, βέβαια, υπήρχαν και υπάρχουν κάποιες διαφωνίες και κάποιες αγκυλώσεις… Αυτό είναι φυσικό σε κάθε πολιτική διαδικασία… Αλλά το πρώτο βήμα έγινε και πρόκειται για μια ιστορική στιγμή στην πορεία της Ομογένειας…

Μια προσωπική νότα: Η συμβολή του γιού μου Αντρέα στο ψήφισμα για τη Γενοκτονία…

Δεν το συνηθίζω να αναφέρομαι σε προσωπικά θέματα και ούτε ανήκω σε κείνους που αυτοπροβάλλονται.  Αλλά πριν λίγο καιρό η ζωή μου επιφύλασσε μια μεγάλη, πολύ ευχάριστη, έκπληξη…  Ο γιός μου Αντρέας, 22 ετών, μετά την περσινή αποφοίτηση του, αποφάσισε να εργαστεί από το Σεπτέμβριο κοντά στον Κώστα Μπιλιράκη, στο Κογκρέσο…  Αρχικά ενημερώθηκε και μελέτησε για όλα τα εθνικά θέματα – αυτά που εμείς οι μεγαλύτεροι μελετούμε και παλεύουμε για χρόνια…  Μετά από εβδομάδες και μήνες «σιγής ασυρμάτου», δεν θα ξεχάσω ποτέ την μέρα που τον άκουσα στην άλλη άκρη της γραμμής να μου λέει:  «Μπαμπά, μόλις τελείωσα το προσχέδιο (draft) για την αναγνώριση από το Κογκρέσο των Ελληνικών Γενοκτονιών»… Εμεινα αποσβολωμένος, άφωνος… Πως να μπορέσω να το χωνέψω ότι η ζωή θα μου επιφύλασσε μια τέτοια τύχη… Στα δακρυσμένα μάτια μου περνούσαν οι μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια όταν τριγυρνούσα τα προσφυγικά της Κοκκινιάς και ανεβοκατέβαινα στις εξωτερικές σκάλες του σπιτιού της Ντίνας της Σμυρνιάς, στενής φίλης της μάνας μου, ένα σπίτι που ήταν κτισμένο με την σμυρνέϊκη αρχιτεκτονική και διατηρείται έως σήμερα… Πως να πιστέψω ότι θα το έφερνε η καλή μοίρα ο γιός μου να βάλει το χέρι του στη συγγραφή αυτού του ιστορικού ντοκουμέντου…  Να βάλει το λιθαράκι του, ώστε να αναπαυθούν κάποια στιγμή οι ψυχές αυτών που μαρτύρησαν… Και να καταλαγιάσουν οι συνειδήσεις όλων μας, ότι κάναμε το σωστό και το δίκαιο… Μακάρι και άλλοι γονείς – και ιδιαίτερα όλοι όσοι έχουμε αφιερώσει ένα κομμάτι της ζωής μας για τα εθνικά θέματα – να νοιώσουν τη συγκίνηση και την περηφάνεια που έζησα πριν λίγο καιρό…  Το προσχέδιο που έγραψε ο Αντρέας, μετά από κάποιες αλλαγές και προσθήκες, είναι αυτό που θα κατατεθεί στην Επιτροπή του Κογκρέσου εντός των ημερών…  Ο «μικρός» δεν θα παραμείνει άλλο στην Ουάσιγκτον επειδή σύντομα θα αρχίσει μεταπτυχιακά… Αλλά το μικρόβιο της πολιτικής, και πολύ περισσότερο η έγνοια για τα ελληνικά θέματα, είναι πλέον εντός του…

Γιατί λοιπόν να σπαταλούμε πολιτικό κεφάλαιο για την Γενοκτονία;

Αρκετοί αναγνώστες με ρωτούν γιατί να «σπαταλούμε» χρόνο και «πολιτικό κεφάλαιο» για την αναγνώριση των Ελληνικών Γενοκτονιών.  Την καλύτερη απάντηση δίνει ο σκηνοθέτης Γιάννης Σμαραγδής στην πρόσφατη ταινία του «Καζαντζάκης» (συνιστώ να τη δείτε με τα παιδιά σας είναι πλέον διαθέσιμη online).  Στην πρώτη κιόλας σκηνή, στο άνοιγμα της ταινίας ο σκηνοθέτης παρουσιάζει το «ανήμερο θεριό», τον Καπετάν Μιχάλη, πατέρα του Καζαντζάκη, να σέρνει από το χέρι τον 6χρονο Νίκο στην κεντρική πλατεία του «Κάστρου» (Ηράκλειο Κρήτης) όπου οι Τούρκοι είχαν κρεμάσει από το δέντρο τρεις επαναστατημένους Κρητικούς.  Και τον κάνει να φιλήσει τα πόδια τους τα γεμάτα αίματα… Με αυτή και άλλες σκηνές, και κυρίως με την επίσκεψη στον τάφο του παππού του στις άγριες ράχες του Ψηλορείτη, ο Καπετάν Μιχάλης θέλει να χαράξει στην ψυχή του νεαρού Νίκου ότι δεν πρέπει να ξεχνάμε τη «ράτσα» μας, την ιστορία και τα πάθη της… Θα μπορούσα να «αιτιολογήσω» και με άλλα πολλά, όπως ότι για το ζήτημα της Γενοκτονίας, ως θέμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δεν υπάρχει ουσιαστική αντίσταση από καμία πλευρά απέναντί του. Μόνο πολιτικές σκοπιμότητες απέτρεπαν την αναγνώρισή του ως σήμερα… Και επομένως το ζήτημα αυτό μπορεί και πρέπει να γίνει η «σημαία» μας για την διεκδίκηση όλων όσων άλλων ζητημάτων μας απασχολούν…

Η Ομογένεια απέκλεισε τους έλληνες πολιτικούς από την παρέλαση και ο Ελπιδοφόρος θέλει να τους φέρει στην ενθρόνισή του!! 

Φαιδρές καταστάσεις διαδραματίζονται στην Αθήνα αυτές τις μέρες όπου ο κ.Ελπιδοφόρος, μη έχοντας νομιμοποίηση λόγω του παράνομου τρόπου εκλογής του, επιδιώκει να αποκτήσει λαϊκή αποδοχή έμμεσα με μπαράζ επαφών και φωτογραφιών με την ελληνική πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία. Αρχισε με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και μετά πέρασε στους κατώτερους δήθεν «ηγέτες»… Μέχρι και τον «παλιόφιλο» Τέρενς Κουίκ είδε… Και ανοιχτοχέρης όπως είναι τους κάλεσε όλους, ολόκληρο το «συρφετό», στην ενθρόνισή του, την οποία δεν παύει να ονομάζει αλαζονικά και αυτάρεσκα «ιστορικό γεγονός»… Με την αδιέξοδη αυτή τακτική ελπίζει ότι θα πείσει την Ομογένεια να τον αποδεχθεί…  Η Ομογένεια απέκλεισε τους έλληνες πολιτικούς από την παρέλαση στην 5η Λεωφόρο επειδή τους θεωρεί προδότες και ο Ελπιδοφόρος θέλει να τους φέρει στην ενθρόνισή του για να τον δοξάσουν!!  Κάποιος δεν στέκεται καθόλου καλά!… Με αυτά τα μυαλά θα ηγηθεί της Εκκλησίας και της Ομογένειας;

Επειδή μάλιστα κατηγορήθηκε για έλλειψη «πνευματικότητας» είπε να μας ρίξει «στάχτη στα μάτια» με μια «εξομολόγηση εκ βαθέων» για τον Αγιο Ιωάννη Τσαλίκη… Πιθανότατα την πρώτη του σχετική πράξη στην τελευταία δεκαετία… Χθες έγραφε δοκίμια για «Πρώτο Χωρίς Ισους», αλλά και βιβλίο για γεωπολιτικές ασκήσεις επί χάρτου στην Ουκρανία και ξαφνικά σήμερα το έριξε στο Αγιο Ορος και την …πνευματικότητα.  Δεν πείθετε κε.Ελπιδοφόρε… Η Ομογένεια δεν τρώει κουτόχορτο… Δεν μπορείτε να μας πετάτε στα ξαφνικά και …μισό κιλό πνευματικότητα για να θολώνετε απλώς τα νερά…

Πόση «σεμνότητα» θα μας ταϊσει ο Ελπιδοφόρος;

Και για μα μην τον κατηγορήσουν ως σπάταλο συμβούλευσε η τελετή της ενθρόνισής του να είναι «σεμνή»… Πόσο σεμνή μπορεί να είναι μια τελετή όταν στοιχίζει $250 το άτομο και τα διάφορα επίπεδα για σπόνσορες ξεκινούν από $10,000;  Και όταν γίνεται στο Hilton του Μανχάταν με παρισταμένους που έχουν μέσο όρο περιουσίας (“net worth”) από $10 εκατομμύρια και πάνωΚαλύτερη ιδέα θα ήταν να μαζέψει όλους τους πλούσιους παρισταμένους στην ενθρόνισή του και να ανοίξει μια νέα Μασονική Στοά… Ετσι κι αλλιώς, όπως κατάντησε ο φάδερ Αλεξ την Εκκλησία της Αμερικής, δεν ξεχωρίζει από Μασονική Στοά…

Α, ξέχασα, ότι μέσα σε ύφος σεμνότητας είχε διακηρύξει ότι «τα πρώτα χρόνια τουλάχιστον δεν θα ξοδέψει την χρεοκοπημένη Αρχιεπισκοπή επιλέγοντας να μείνει σε δικό του σπίτι»…  Θα μείνει στο ειδικό διαμέρισμα για τον Αρχιεπίσκοπο που διαθέτει η Αρχιεπισκοπή εντός του κτιρίου της.  Το οποίο, όπως μου λένε, είναι άνετο και πολυτελέστατο και καθόλου δεν πρόκειται να …υποφέρει διαμένοντας στην πιο πλούσια γειτονιά του Μανχάταν…

Ποιά θα ήταν η καλύτερη τακτική για τον Ελπιδοφόρο;

Σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελα να νομίζουν οι αναγνώστες ότι έχω κάτι «προσωπικό» με τον κ.Ελπιδοφόρο.  Προσωπικό έχουν πολλοί υποστηρικτές του που όταν τους ρωτώ γιατί τον προτιμούν το πρώτο πράγμα που βγαίνει από το στόμα τους είναι ότι «έχει ωραίο παράστημα!!»  Μα είμαστε σοβαροί αγαπητοί ομογενείς;  Με το παράστημα θα διαλέγουμε τους Αρχιεπισκόπους μας;  Τι θέλετε να κρύψετε πίσω από το «παράστημα»;  Τι βρωμοδουλειές και τι συμφέροντα;  Είμαι πάντoτε έτοιμος να μεταπειστώ για τον κ.Ελπιδοφόρο και του έθεσα πριν τρεις εβδομάδες σειρά ερωτημάτων.  Εάν αφήσει τις δημόσιες σχέσεις – στις οποίες πάντοτε ήταν άριστος – και τα απαντήσει με αποδεκτό τρόπο θα είμαι ο πρώτος που θα τον υποστηρίξει.  Τα συνοψίζω εδώ: 1) Εάν η αντιπαράθεση Ελλάδας-Τουρκίας στο Αιγαίο καταλήξει σε ένοπλη σύγκρουση όπως όλα δείχνουν, υπέρ ποίας χώρας θα προσευχηθεί; Ποίας χώρας τα στρατεύματα θα ευλογήσει; 2) Εάν η Ομογένεια προχωρήσει σε μάχη για την αναγνώριση της Γενοκτονίας του Μικρασιατικού Ελληνισμού, θα είναι μαζί μας ή θα σταθεί εμπόδιο; 3) Εχει σκοπό να υπάρξει διαφάνεια στα οικονομικά της Αρχιεπισκοπής;  Και πιο συγκεκριμένα: Θα δημοσιεύσει στην ιστοσελίδα της Αρχιεπισκοπής το μισθολόγιο των υπαλλήλων της;  Θα κάνει το ίδιο για τα κληροδοτήματα; 4) Πάνω από $150 εκατ. Έχουν συσσωρευθεί σε διάφορα ταμεία – πολλά υπό τον έλεγχο του φάδερ Αλεξ – ενώ η Αρχιεπισκοπή είναι χρεοκοπημένη.  Θα επαναφέρει τα χρήματα αυτά στην Αρχιεπισκοπή ή θα τα προωθήσει στον άπληστο Πατριάρχη;  5) Θα συνεργαστεί με τον φάδερ Αλεξ ή θα τον στείλει στα Χάμπτονς να ξεβρωμίσει ο τόπος; 6) Ποια είναι η θέση του για ζητήματα ομοφυλοφιλίας των ιερέων και ιεραρχών; Θα δείξει ανοχή όπως και ο Βαρθολομαίος, ο οποίος αντί να τους τιμωρεί τους επιβραβεύει;  Περιμένω με ανυπομονησία…  Από πολλές πλευρές ακούω ότι μετά την ενθρόνιση του Ελπιδοφόρου «ο φάδερ Αλεξ θα αποτελέσει παρελθόν»… Εάν αυτό συμβεί – ουσιαστικά και όχι για τους τύπους μόνο – τότε φυσικά και θα αρχίσω να επανεξετάζω την κριτική μου…

http://newsalamina.net/

Share this post