ΑΙΧΜΕΣ

ΑΙΧΜΕΣ

Απo το Νiκο Σταματaκη – νεα υορκη

Για να γίνει το σχολείο του Αγ. ∆ηµητρίου πρότυπο…
Γράφοντας για τις «περιπέτειες» του Σχολείου του Αγ. ∆ηµητρίου Αστόριας,
δεν είχα τίποτε άλλο στο µυαλό µου παρά να βοηθήσω να γίνει το σχολείο
της κοινότητας (που επανειλληµένα αποκάλεσα «Σηµαία του Ελληνισµού
και της Ορθοδοξίας στην Αµερική»), καλύτερο, να γίνει επιτέλους ένα
πρότυπο σχολείο… Αυτή την κουβέντα είχα τις προάλλες µε τον διευθυντή
του σχολείου, τον κ. Αναστάση Κουλαρµάνη, που έδειχνε να κατανοεί
απολύτως τι διακυβεύεται µε την υπόθεση του σχολείου, αλλά και να είναι
έτοιµος να µπεί µπροστά στην πορεία ανάτασης του σχολείου. Ανταλλάξαµε
µάλιστα αρκετές ιδέες τόσο για την άνοδο του επιπέδου των σπουδών όσο
και για την προσέλκυση νέων µαθητών…
Ενα ζήτηµα που σχολίασα και παλαιότερα αφορά την συνεργασία µε
γειτονικές ελληνικές κοινότητες. Θαυµάσαµε πρόσφατα τις τελετές
αποφοίτησης τόσο στον Αγ. ∆ηµήτριο Αστόριας όσο και στον Αγ. Νικόλαο
Φλάσινγκ. Αλλά γιατί η κοινότητα του Φλάσινγκ που δεν έχει λύκειο,
δεν συνεργάζεται µε τον Αγ. ∆ηµήτριο στον τοµέα αυτό; Τι τους «ξυνίζει»;
Από ότι µου εξήγησε ο κ. Κουλαρµάνης, τα παιδιά του Αγ. ∆ηµητρίου
εισέρχονται σε άριστα πανεπιστήµια και έχουν µεγάλη ακαδηµαϊκή πρόοδο
να επιδείξουν. ∆εν µιλάµε βέβαια για τους άριστους που έγιναν δεκτοί
στο Bronx School of Science, αλλά για την πλειοψηφία των µαθητών
που θα µπορούσαν να συνεχίσουν να φοιτούν σε ελληνικό σχολείο. Γιατί
αυτός ο άρρωστος «ανταγωνισµός» µεταξύ δύο γειτονικών ελληνικών
κοινοτήτων; Πότε θα πάψουµε να τρωγόµαστε µεταξύ µας; Τα ίδια είδαµε
και µε τα φεστιβάλ των δύο κοινοτήτων – φέτος ο Αγ. Νικόλαος όρισε
το δικό του για πρώτη φορά το ίδιο Σαββατοκύριακο του Μαίου µε αυτό
του Αγ. ∆ηµητρίου Θα µου πείτε είναι δουλειά της Αρχιεπισκοπής να
συντονίζει… Αλλά γιατί θα πρέπει να περιµένουµε από τους – συνήθως
ανάξιους ή αδιάφορους – υπαλλήλους της Αρχιεπισκοπής να µας κάνουν
τους «διαιτητές»;
Κουβεντιάσαµε και άλλες ιδέες µε τον κ. Κουλαρµάνη, για θέµατα που
εκείνος κατέχει, και αφορούν κυρίως τα εκπαιδευτικά προγράµµατα…
Και το επίπεδο διδασκαλίας… Εκείνο που προέχει τη στιγµή αυτή είναι,
παράλληλα µε την εσωτερική αναδιοργάνωση (κανονισµοί, λειτουργία
επιτροπών, προϋπολογισµός, κλπ) να γίνει µια διαφηµιστική εκστρατεία
προς γειτονικές ελληνικές και άλλες ορθόδοξες κοινότητες. Στην περιοχή
µας υπάρχουν ορθόδοξοι µε καταγωγή τη Σερβία, Αλβανία, Ρουµανία,
Ρωσία και πολλές άλλες χώρες, ακόµα και την Ινδία. Εάν το σχολείο
προσελκύσει 50-100 νέους µαθητές Γυµνασίου-Λυκείου θα µιλάµε µε
άλλα δεδοµένα – και εννοώ φυσικά και τα µισθολογικά των διδασκόντων
(που όµως πάντοτε θα πρέπει να είναι συνάρτηση των προσόντων). Ολοι
µπορούµε να βοηθήσουµε, ο καθένας µε τον τρόπο του…
Ο Ελληνισµός και η πανορθόδοξη ενότητα στην Αµερική…
Η ανάπτυξη του σχολείου του Αγ. ∆ηµητρίου φέρνει στην επιφάνεια ένα
θέµα που ασφαλώς αξίζει της προσοχής µας, και αφορά την εξωστρέφεια
µας και πρώτα τις σχέσεις µας µε εκείνους που είναι ουσιαστικά αδελφοί
µας, τις Ορθόδοξες κοινόιτητες της Αµερικής. Ως Ελληνες πάντοτε
µεγαλουργήσαµε µε την ευκολία µας να µην κλεινόµαστε σε «γκέτο»
αλλά να ανοιγόµαστε προς τα έξω. Τι καλύτερος τρόπος υπάρχει για την
αντιµετώπιση των προβληµάτων «συρρίκνωσης» των κοινοτήτων µας
από την προσέγγιση των Ορθοδόξων αδελφών µας; Για παράδειγµα,
έχω ακούσει αρκετές φορές ότι πολλοί άλλοι ορθόδοξοι θέλουν να
χρησιµοποιούν τους όµορφους και ευρύχωρους ναούς µας για τις τελετές
τους. Φυσικά και η περίπτωση των σχολείων – αλλά και όλων των άλλων
κοινωνικών εκδηλώσεων – είναι πολύ συναφής. Στο τέλος βέβαια θα
πρέπει να δούµε το ζήτηµα γενικότερα και να επιδιώξουµε συνειδητά την
πανορθόδοξη ενότητα στην Αµερική. Οχι µε τον «πρακτορικό» τρόπο που
έχει ήδη δηλώσει ότι το θέλει ο κ. Ελπιδοφόρος, δηλαδή να θέσει τους
ορθοδόξους της Αµερικής (όσους µπορέσει) υπό το Οικ. Πατριαρχείο,
εξυπηρετώντας τις πολιτικές του «βαθέος κράτους» και κύκλων του Στέιτ
Ντιπάρτµεντ. Αλλά µε στόχο τη δηµιουργία µιας µεγάλης Αυτοκέφαλης
Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αµερικής που να είναι πρώτα Εκκλησία
του Χριστού και µετά όλα τα άλλα… Με τα ίδια επιχειρήµατα που ο κ.
Βαρθολοµαίος έδωσε αυτοκεφαλία στην Ουκρανία – και ο κ. Ελπιδοφόρος
σθεναρά τον υποστήριξε – θα πρέπει να δοθεί αυτοκεφαλία και στην
Αµερική. Αλλιώς και οι δύο θα χάσουν όση, λίγη, αξιοπιστία τους έχει
αποµείνει…
Σωστή κίνηση από τον Κλεάνθη Μεϊµάρογλου η πρόταση του Λού
Κάτσος για συµπρόεδρο της επιτροπής παρέλασης.
Κάτι δείχνει να κινείται τον τελευταίο καιρό στην Οµοσπονδία Νέας
Υόρκης. Ο πρόεδρος της κ. Κλεάνθης Μεϊµάρογλου, προσπαθεί να
επιβάλλει κάποια τάξη στη λειτουργία της οργάνωσης περιορίζοντας το
ρόλο των γνωστών «καλαµοκαβαλάρηδων» και προβάλλοντας άτοµα
εγνωσµένου πατριωτισµού και αξίας σε θέσεις-κλειδιά. Ενα απο αυτά τα
άτοµα είναι και ο κ. Ηλίας (Λου) Κάτσος, επιτυχηµένος επιχειρηµατίας
και πρόεδρος του East Mediterranean Business and Cultural Alliance.
Ο κ. Κάτσος έχει µακρά θητεία και επιτυχία σε σηµαντικούς θεσµούς και
διοργανώσεις και συµβολή στην προβολή του Ελληνισµού στη χώρα αυτή
και στην ενδυνάµωση των σχέσων µε την Ελλάδα.
Είναι καιρός επιτέλους να προωθηθούν οι άξιοι σε θέσεις-κλειδιά αντί
των ίδιων και των ίδιων µόνιµων «παραγόντων», συνήθως µετριότατων
έως ανίκανων… Αλλά το µεγάλο έργο για τον κ. Μεϊµάρογλου και την
Οµογένεια είναι ακόµα µπροστά µας καθώς βρισκόµαστε σε σηµείο
ιστορικής στροφής. Oλα τα ζητήµατα που µας αφορούν φλέγονται… Θα
κοιτάξουµε προς το µέλλον ή θα µείνουµε στάσιµοι και φθίνοντες µέχρι την
τελική διάλυση της Εκκλησίας και της Οµογένειας;
Ο κ. Ευθυµιόπουλος και ο οµογενειακός τύπος: Εάν υπήρχε σωστή
κριτική η ζηµιά θα ήταν λιγότερη…
Η παραίτηση του κ. Ευθυµιόπουλου σχολιάστηκε από την «ηµερησία» της
παροικίας µας µε τον ίδιο τρόπο που είχε σχολιασθεί και η µακρόχρονη
(14 χρόνια) θητεία του ως διευθυντή Παιδείας της Αρχιεπισκοπής.
∆ηλαδή µε «συγκινήσεις», αναµνήσεις και τελείως ανάρµοστους επαίνους…
Και χωρίς κριτική στην καταστροφική θητεία του, στη διάρκεια της οποίας
έκλεισαν σχεδόν όλα τα ηµερήσια ελληνικά σχολεία. Εδώ φαίνεται και ο
αντιπαραγωγικός ρόλος του τύπου που στην ουσία µεταχειρίζεται όσους
διαχειρίζονται την τοπική εξουσία και το κοινό χρήµα «µε το γάντι».
Αλλά όταν έχουµε να κάνουµε µε ένα διευθυντή παιδείας που δεν µιλά
καθόλου αγγλικά, όταν έχουµε πλέον µάθει αρκετά από τις οικονοµικά
του παραστρατήµατα (πιστωτικές κάρτες της Αρχιεπισκοπής, ανεξέλεγκτη
έκδοση ελληνικών βιβλίων χωρίς να ζητηθούν µειοδοτικές προσφορές)
και σιωπούµε τότε είµαστε συνυπεύθυνοι για τη ζηµιά που προκάλεσε. Και
δεν θα µιλήσω για άλλα θέµατα «ηθικής τάξεως», για τα οποία είχε βουίξει
ο τόπος…
Φυσικά υπάρχουν και ευθύνες του κ. ∆ηµητρίου. Σωστά λέµε ότι ο κ.
∆ηµήτριος δεν είχε διοικητικές ικανότητες, αλλά την έλλειψη προσόντων
του κ. Ευθυµιόπουλου δεν µπορούσε να αγνοεί… Ηταν άµεσα υπεύθυνος
για το ζήτηµα. Εάν η κριτική είχε γίνει έγκαιρα τότε ίσως να αποτρεπόταν
κάπως η ζηµιά. Ισως να «φιλοτιµιόταν» να αποχωρήσει πολύ νωρίτερα
ή να πιεζόταν ο κ. ∆ηµήτριος να τον αλλάξει. Ισως επίσης ο ίδιος να
διόρθωνε κάποια κακά… Αλλά δυστυχώς δεν είναι µόνο η περίπτωση
Ευθυµιόπουλου. Εδώ βλέπουµε “καταχρήσεις και παραβάσεις” δεξιά και
αριστερά σε κοινότητες και οργανώσεις… Η Οµογένεια και η Εκκλησία
έχει φτάσει στο απροχώρητο, στο χείλος του γκρεµού. Και µια απο τις
αιτίες είναι και η λειψή λειτουργία του τύπου… Ισως για το λόγο αυτό η
Εφηµερίδα τούτη και η στήλη µας να έχουν τόση ανταπόκριση…
29 Μαϊου: Φωτογραφία Ελπιδοφόρου µε τούρκο πρέσβη στην Αθήνα µε
άφθονα χαµόγελα…
Είχα σκοπό να µην ξαναγράψω λέξη για τον κ. Ελπιδοφόρο µέχρι την
ώρα της ενθρόνισης του, αλλά οι στραβοτιµονιές του «δεν µε αφήνουν να
αγιάσω»… Ετσι λοιπόν στις 29 Μαϊου η τουρκική πρεσβεία της Αθήνας,
την µέρα αυτή της θλίψης για τον Ελληνισµό, την µέρα της άλωσης της
Πόλης, ανήρτησε φωτογραφία του τούρκου πρέσβη στο facebook δίπλα
στον Ελπιδοφόρο, χαµογελαστοί και οι δύο, στο χώρο της πρεσβείας…
Μπορεί να είναι κατανοητή κοινωνική ή πολιτική «υποχρέωση» η
επίσκεψη στην πρεσβεία, αλλά η ηµεροµηνία είναι απαράδεκτη… Αρχικά
ελπίζαµε το σαµποτάζ να έγινε από την τουρκική πρεσβεία και ότι πρόκειται
µόνο για την ανάρτηση…. Φαίνεται όµως ότι η ηµεροµηνία της επίσκεψης
είναι πράγµατι η 29η Μαϊου και εποµένως δεν πάµε καθόλου καλά…
Και για να µην πιστέψουµε ότι κάναµε λάθος, βγήκε χθες η Χουριέτ στην
αγγλική της έκδοση µε εκτενή αναφορά σε πρόσφατη συνέντευξη του κ.
Ελπιδοφόρου για να µας εξηγήσει τι σηµαίνει να εκλεγεί ένας «Τούρκος»
στην ηγεσία των Ελλήνων της Αµερικής… Εδώ ζούµε κατάσταση πολεµικής
αναµέτρησης στο Αιγαίο και την Κύπρο και ο Ελπιδοφόρος κάνει δηλώσεις
«διπλωµατικές» και «αµφίρροπες» µεταξύ των δύο πλευρών. Εχει καταλάβει
άραγε ότι αναλαµβάνει ηγέτης του Ελληνισµού της Αµερικής ή νοµίζει
ότι θα έχει τον προσέλαβαν για διπλωµάτη του ΟΗΕ; Αν αυτοί είναι οι
σύµβουλοί – αλλά και τα µυαλά του – του τότε αλοίµονό του και αλλίµονό
µας… Τη βγάζει δε τη βγάζει την χρονιά ως αρχιεπίσκοπος της δόλιας
της Οµογένειας… Το γεγονός δεν θα µας ενοχλούσε τόσο πολύ εάν
δεν υπήρχε το προηγούµενο του Μητροπολίτη Σικάγου Ναθαναήλ που
πέρσι τέτοια εποχή, ένα-δυό µέρες µετά την εκλογή του, έσπευσε να δεί
τον τούρκο πρόξενο στο Σικάγο…Ενώ για να δει την ελληνίδα πρόξενο
πέρασαν αρκετοί µήνες. Φαίνεται ότι η τουρκική διπλωµατία µπαίνει στην
τελική φάση διάλυσης της Οµογένειας της Αµερικής. Με την αµέριστη
συµπαράσταση της Εκκλησίας και του Πατριαρχείου.
Tα παρατράγουδα της υποδοχής του κ. Ελπιδοφόρου…
Υπάρχει βέβαια και η υπόθεση ότι κάποιοι τον σαµποτάρουν και δεν είναι
καθόλου αβάσιµη: Ηδη ο φάδερ Αλεξ αποµακρύνθηκε από τον τοποτηρητή
του Θρόνου Μητροπολίτη Βοστώνης κ.Μεθόδιο («κλωτσηδόν» λένε οι
κακές γλώσσες…) από την διοργάνωση της τελετής ενθρόνισης επειδή
«δεν εύρισκε» αίθουσα για το γεύµα που να χωρά περισσότερα από 200
άτοµα… Και ο «Παναγιώτατος» (και συνήθως πολιτικά «δολιότατος»)
κ.Βαρθολοµαίος, ανήγαγε τον Μητροπολίτη Καναδά κ. Σωτήριο σε
Αρχιεπίσκοπο για να δείξει στον κ.Ελπιδοφόρο «ποιός κάνει κουµάντο»…
Με άλλα λόγια, τα δύο «αφεντικά» του κ.Ελπιδοφόρου τον πετσοκόβουν,
προτού κάν αναλάβει… Μιλάµε για διατήρηση της …θαυµάσιας παράδοσης
του Βυζαντίου… Ο όρος «byzantine» έχει καταλήξει διεθνώς να σηµαίνει τις
δολοπλοκίες…
Οσο για την υποδοχή του στη Ν. Υόρκη πολλά ευτράπελα ήδη ακούστηκαν.
Από την έγκυρη οµογενειακή ιστοσελίδα www.anamniseis.net µαθαίνουµε
ότι ο επίσκοπος Φασιανής Αντώνιος ζήτησε από τους υπαλλήλους της
Αρχιεπισκοπής να κάνουν έρανο µεταξύ τους (να βάλει ο καθένας από $10
ή ότι επιθυµεί…) για να αγοράσουν λουλούδια και κινητό τηλέφωνο για
τον κ. Ελπιδοφόρο… Ελεος πια µε το δούλεµα – λυπηθείτε µας κύριοι…

http://newsalamina.net/

Share this post