ΑΙΧΜΕΣ

ΑΙΧΜΕΣ

Από το Νίκο Σταματάκη

 Ένα αντίο στον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο….

Στην αποτίμηση του έργου πολλών αρχιερέων ισχύει κάτι ανάλογο με το «ο αποθανών δεδικαίωται»,  δηλαδή στην περίπτωσή μας «ο αποχωρήσας δεδικαίωται».  Η αποχώρησή τους αφαιρεί τις όποιες ανθρώπινες αντιπαλότητες από την «εξίσωση» και ξεκαθαρίζει την εικόνα.  Τέτοια είναι ασφαλώς και η περίπτωση του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου, του πλέον καταρτισμένου θεολογικά και βαθιά μορφωμένου Αρχιεπισκόπου που γνώρισε ποτέ η Εκκλησία της Αμερικής.  Η ιστορία θα γράψει ότι με την σωφροσύνη και την μετριοπάθεια που τον διέκρινε κατόρθωσε να φέρει την ειρήνη στην εκκλησία μας.  Δεν πρόκειται για καθόλου μικρό κατόρθωμα για όσους ζήσαμε την αίσθηση της πορείας προς τον γκρεμό με την παραίτηση του μακαριστού Αρχ. Ιακώβου και την πολυτάραχη τρίχρονη θητεία του Αρχ.Σπυρίδωνα.  Υπό τις συνθήκες που λειτούργησε, μη έχοντας πλήρη κυριαρχία επί της δικαιοδοσίας του, συνεχώς υπονομευόμενος από τον πατριαρχικό επίτροπο φάδερ Αλεξ, προσπάθησε για το καλύτερο δυνατόν. Μπορεί η ιστορία να αναφέρει τα διοικητικά λάθη και τις αδυναμίες του αλλά θα τονίσει περισσότερο ότι εκβιάστηκε πολλαπλώς από τον φάδερ Αλεξ, όταν ο τελευταίος χρησιμοποίησε όλες τις πολιτικές διασυνδέσεις που διαθέτει, από τον διευθυντή του Port Authority έως ακόμα και τον κυβερνήτη Κουόμο, αλλά και ελεγχόμενους «εκδότες» και ανήθικους δήθεν «θεολόγους», για να εξαναγκαστεί ο κ.Δημήτριος σε παραίτηση.  Ο πρωτοφανής εκβιασμός έλεγε περίπου τα εξής: «Κανείς από τους πλουσίους που ελέγχω δεν θα βάλει χρήματα για να τελειώσει ο Αγ.Νικόλαος εάν δεν παραιτηθείς».  Πρόκειται για αίσχιστο δείγμα αλαζονείας, δηλ. της περίφημης αρχαιοελληνικής «ύβρεως».  Δυστυχώς ο φάδερ Αλεξ είναι μόνο κατ’ όνομα ιερέας, ενώ στην πραγματικότητα είναι άνθρωπος της δόξας και του χρήματος… Δεν έχει καμία απολύτως συναίσθηση ότι μετά την «ύβρη» έρχεται αναπόφευκτα και η «νέμεσις»… Όμως πήρε ήδη μια γεύση από την παταγώδη αποτυχία του στο Ουκρανικό: λόγω αυτού του μεγαλειώδους ραπίσματος που τους έδωσε σύσσωμη η παγκόσμια Ορθοδοξία, τόσο ο ίδιος όσο και ο Πατριάρχης θεωρούνται ουσιαστικά «τελειωμένοι» και απομένει πλέον μόνο τυπικά και η δική τους παραίτηση… Όπως αποχώρησε ο κ.Δημήτριος για το καλό της Εκκλησίας, έτσι θα αποχωρήσουν και εκείνοι…

Για την επιλογή του νέου Αρχιεπισκόπου: Ο Πατριάρχης να κάνει ότι έκανε και στην Αλβανία το 1992…

Οπως ασφαλώς είδατε, υποστηρίζουμε ότι ο καταλληλότερος για τον καυτό και γεμάτο αγκάθια θρόνο του Αρχιεπισκόπου Αμερικής είναι ο Μητροπολίτης Μεσογαίας Νικόλαος. Ο Πατριάρχης έχει μπροστά του μια εκκλησία σε άθλια κατάσταση: από πνευματική σκοπιά είναι παραδομένη στον υλισμό, από κοινωνική σκοπιά φθίνουσα με γοργό ρυθμό. Και όλοι γνωρίζουμε τα οικονομικά της χάλια. Η επιλογή που έχει μπροστά του ο Πατριάρχης είναι όσο κρίσιμη ήταν και η επιλογή που έκανε με την πτώση του κομμουνισμού για την Αλβανία.  Τότε, στην πιο θεοφώτιστη απόφαση της πατριαρχίας του, κάλεσε τον καλύτερο ιεράρχη της Ορθοδοξίας παγκοσμίως, τον Αναστάσιο (Γιαννουλάτο) από την Αφρική «να σηκώσει τον σταυρό».  Μπορεί η εκκλησία της Αμερικής να μην είναι στα χάλια της μετακομμουνιστικής Αλβανίας, αλλά η απόφαση του Πατριάρχη είναι το ίδιο και περισσότερο κρίσιμη. Καταρχήν, δεν χρειάζεται καμία βιασύνη.  Επειτα, εφόσον δεν υπάρχει – όπως θα έπρεπε – κάποια αυτονομία, κάποιος θεσμός επιλογής Αρχιεπισκόπου από την εδώ εκκλησία, ας επιτρέψει άφθονο χρόνο για διαβουλεύσεις.  Με τη θεία χάρη ως οδηγό, την ίδια θεία χάρη που τον οδήγησε να επιλέξει τον Αναστάσιο για την Αλβανία, ας αναλάβει ο ίδιος την πρωτοβουλία να επιλέξει τον καταλληλότερο, που δεν είναι άλλος από τον Μεσογαίας Νικόλαο. Και όχι μόνο να τον επιλέξει αλλά να του δώσει όλα τα απαραίτητα – και κυρίως αυτονομία και ελευθερία κινήσεων – ώστε να πετύχει στο έργο του.  Με τον τρόπο αυτό βοηθά την Εκκλησία και το Πατριαρχείο αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό, ώστε να μην αποχωρήσει ηττημένος και ντροπιασμένος – όπως είναι τώρα – από την πατριαρχία του…

Ο εκδότης του «Ε.Κ» σε ρόλο προξενήτρας…

Οπως ασφαλώς είδατε σε διπλανές στήλες, σύμφωνα με πρωτοσέλιδο της «Κυριακάτικης Δημοκρατίας», ο Κυριάκος Μητσοτάκης σκέφτεται να προτείνει για πρόεδρο της Δημοκρατίας τον συμπρόεδρο του Ιδρύματος Νιάρχου και συμπολίτη μας, Ανδρέα Δρακόπουλο.  Ποιά ήταν η προξενήτρα; Ο εκδότης του «Ε.Κ.» Αντώνης Διαματάρης… Δεν έχουμε τίποτα εναντίον του κ.Δρακόπολου, άλλωστε η προσφορά του Ιδρύματος σε εθνικούς σκοπούς είναι αναμφισβήτητη και είναι τεράστιο το έργο που έχει προσφέρει το Ιδρυμα.  Εχουμε όμως κάτι να σημειώσουμε που αφορά τις υπόγειες συναλλαγές των δύο ανδρών και αφορούν και την Ομογένεια.  Επειδή όταν ξαφνικά ακούγεται ότι το Ιδρυμα Νιάρχου προτείνει να αποσπαστεί το σχολείο του Αγ. Δημητρίου από την κοινότητα (με κτίριο αξίας δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων και μάλιστα ξεπληρωμένο, με ετήσιο προϋπολογισμό $4.5 εκατομμύρια) και να γίνει νέο διοικητικό συμβούλιο όπου να συμμετέχει και η (άσχετη με την ελληνική παιδεία) κόρη του εκδότη μαζί με άλλους άσχετους – αλλά «διαπλεκόμενους»), για μήνες τώρα αναρωτιόμαστε τι ακριβώς έχει να κερδίσει το Ιδρυμα Νιάρχου ή και ο κ.Δρακόπουλος από τέτοιες ύποπτες συναλλαγές. Από πότε το Ιδρυμα Νιάρχου ασχολείται με την διαχείριση ελληνικών σχολείων; Τώρα που αποκαλύφθηκε από τη «Δημοκρατία» ότι ο εκδότης διαμεσολάβησε στον Κυριάκο υπέρ της υποψηφιότητας Δρακόπουλου, ίσως να εξηγούνται καλύτερα οι σχέσεις των δύο ανδρών… Οχι βέβαια ότι ο κ.Δρακόπουλος το είχε αποφασίσει – καθόλου μάλιστα από ότι φαίνεται από συνεντεύξεις του.  Απλώς βρήκε την ευκαιρία ο εκδότης να του «πουλήσει εξυπηρέτηση»… Βγήκαν και άλλα από το δημοσίευμα της εφημερίδας των Αθηνών, και μάλιστα ότι ο εκδότης του «Ε.Κ.» ήταν από τους .άμεσους υποστηρικτές στο παρελθόν του τώρα υποψήφιου ευρωβουλευτή της Ν.Δ. κ.Καιρίδη, γνωστού αρνητή της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας… Τα συγχαρητήρια μας για τις απαράμιλλες αυτές «εθνικές» επιτυχίες…

Ηχηρότατο ράπισμα στο κατεστημένο από τους Ουκρανούς εκλογείς. Αυτοπαγιδεύθηκε το Οικ. Πατριαρχείο με την αδιέξοδη πολιτική του…

Τώρα που καταλάγιασε ο θόρυβος από την εκλογή του κωμικού Ζελένσκι στην προεδρία της Ουκρανίας με ποσοστό 73%, είναι ακόμα πιο φανερές οι ιστορικές συνέπειές της…  Ακριβώς 5 χρόνια μετά την πραξικοπηματική άνοδο στην εξουσία του πράκτορα των δυτικών Ποροσένκο με τα τραγικά γεγονότα της πλατείας Μαϊντάν, ο ουκρανικός λαός έδωσε την τελική του απάντηση. Και έφτυσε κατάμουτρα τους διεφθαρμένους όπως ο Ποροσένκο.  Αλλά τι ακριβώς είχε συμβεί τον Φεβρουάριο του 2014 στην πλατεία Μαϊντάν;  Οσοι ενδιαφέρεστε για λεπτομέρειες διαβάστε το εξαίρετο άρθρο του Ιωάννη Μπαλτζώη σε διπλανές στήλες και αναζητήστε τα βίντεο που το συνοδεύουν στο διαδίκτυο (slpress.gr).  Με λίγα λόγια, ο Ποροσένκο δέχτηκε τη βοήθεια του πρώην προέδρου της Γεωργίας και γνωστού πράκτορα δυτικών υπηρεσιών Μιχαήλ Σαακασβίλι.  Γεωργιανοί ακροβολιστές – πληρωμένοι εκτελεστές – κατέφθασαν πάνοπλοι στο Κίεβο και εξολόθρευσαν δεκάδες διαδηλωτές, μαζί με άλλους σκοπευτές Λιθουανούς και Μολδαβούς, υπό την ηγεσία ενός Αμερικανού. Δημιούργησαν το απόλυτο χάος.  Ο τότε πρόεδρος, ο φιλορώσος Γιανουκόβιτς, επίσης διεφθαρμένος, έπεσε και κατέφυγε στη Ρωσία… Ο Σαακασβίλι, προσωπικός φίλος του Ποροσένκο από τα φοιτητικά τους χρόνια, ανταμείφθηκε με την ουκρανική υπηκοότητα και τη διοίκηση της Οδησσού. Ηταν όμως τόσο διεφθαρμένος που σε λίγους μήνες ο Ποροσένκο αναγκάστηκε να τον διώξει αφαιρώντας του την υπηκοότητα!

Σε αυτό το χάος που θυμίζει πρακτορική ταινία έπαιζε πρωταγωνιστικό ρόλο η γνωστή μας «μουσίτσα», ο πρέσβης Τζέφρι Πάιατ, που τότε ήταν πρέσβης στο Κίεβο. Αγαπητοί αναγνώστες, αυτούς τους πορωμένους και απάνθρωπους εκτελεστές, που ήταν γύρω από τον Ποροσένκο, επέλεξε ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ.Βαρθολομαίος να υποστηρίξει με τις κινήσεις του περί αυτοκεφαλίας των σχισματικών της Ουκρανίας… Προφανώς ακολούθησε συμβουλές του φάδερ Αλεξ.  Τώρα που επήλθε η πλήρης κατεδάφιση της ουτοπικής αμερικανικής πολιτικής στο Ουκρανικό τι άραγε θα κάνουν;  Ο Πατριάρχης μουδιασμένος ζητά αποκούμπι στην Αθήνα και επιζητεί τη διαμεσολάβηση του κ.Χρυσοστόμου της Κύπρου για την διέξοδο από την κρίση…  Αλλά κανείς, ούτε ο Πατριάρχης, ούτε ο φάδερ Αλεξ δείχνουν να έχουν πάρει τα μαθήματά τους… Όχι μόνο δημιούργησαν Σχίσμα στην παγκόσμια Ορθοδοξία, όχι μόνο έβλαψαν ανεπανόρθωτα το Πατριαρχείο και τον Ελληνισμό, αλλά έβλαψαν και την αμερικανική εξωτερική πολιτική.  Γιατί πλέον το Πατριαρχείο είναι «καμένο χαρτί» και ελάχιστη αξία έχει για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με τέτοια μείωση του κύρους του και της επιρροής του παγκοσμίως…

 «Η Ελλάδα στο Φεγγάρι»: Γέλιο μέχρι δακρύων στο Διαδίκτυο…

Είναι απίστευτη η αντίδραση του κοινού στην «απόδραση προς τα άνω» του «υπουργού Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης» Νίκου Παππά, μόλις ανακοίνωσε πριν λίγες εβδομάδες στο τουίτερ με κάθε σοβαρότητα ότι η Ελλάδα υπέγραψε με τη NASA σύμβαση με την οποία θα σταλεί το 2022 ελληνικό ρομποτικό όχημα στο φεγγάρι… Ανθολογούμε τις αντιδράσεις του κοινού: «Εσύ θα είσαι στο όχημα ή τσάμπα χαρήκαμε;»… «Τι φεγγάρι, ούτε αστικό λεωφορείο στη Μενεμένη δεν μπορείτε να στείλετε…»… «Εντάξει, το ξέραμε ότι είσαστε ούφο… τώρα το επιβεβαιώνετε»… «Αλλού έφυγαν με ελικόπτερο, εσείς θα φύγετε με διαστημόπλοιο…», «Κάτω τα χέρια από τη Σελήνη!!! Θα τη μαγαρίσετε και αυτή”…, «Είμαστε ικανοί όταν πάμε στο φεγγάρι να φάμε κλήση για παρκάρισμα…»… «Νίκο πάρε το κουβαδάκι σου και πήγαινε να παίξεις σε άλλη παραλία.  (ή μάλλον πήγαινε να παίξεις με τους φίλους σου στη Βενεζουέλα)».   «Μπες στον πύραυλο Παππά μου, με τα έξοδα δικά μου»… «Ζείτε σε παράλληλο σύμπαν, κύριε…»,  «Σαν γύφτισσα με χρυσά δόντια η χώρα…»,  «Σύντροφοι, όταν πάτε στο φεγγάρι προσοχή να μην σαν τη πέσουν οι χρυσαυγίτες που ως γνωστόν κρύβονται στη σκοτεινή πλευρά της Σελήνης…»,  «Η Ελλάδα μέχρι το 2050 να στείλει στον Αρη διαστημικό ρομπότ εξοπλισμένο με φραπεδιέρα…»   Τα γέλια μας έγιναν δάκρυα πικρίας και οργής όταν διαβάσαμε τη δήλωση του αρμόδιου προέδρου του Ελληνικού Διαστημικού Οργανισμού κ.Πρωτόπαπα εναντίον του κορυφαίου έλληνα διαστημικού επιστήμονα  κ.Κριμιζή που, ως γνωστόν έχει ΔΙΕΥΘΥΝΕΙ την κατασκευή ΟΛΩΝ των διαστημικών οχημάτων της ΝΑΣΑ τα τελευταία 40 χρόνια, τον οποίο οι «ειδικοί» του ΣΥΡΙΖΑ ανάγκασαν να φύγει πέρυσι, αφού ήθελαν να του διορίσουν από πάνω του κάποιον τελείως άσχετο ως διευθυντή του οργανισμού για να «εγκρίνει τα έξοδα»… Αλίμονο Ελλάδα μας…

Η σοσιαλιστική ουτοπία του Μπέρνι Σάντερς….

Μόλις ο Μπέρνι Σάντερς άκουσε ότι η ταινία “Avengers” από το στούντιο της Disney θα κερδίσει εκατοντάδες εκατομμύρια, πρότεινε να χρησιμοποιηθούν τα κέρδη για να αυξηθούν όλοι, ναι όλοι, οι μισθοί των εργαζομένων της σε «επίπεδα μεσαίας τάξης»… Η «ευφυία» των σοσιαλιστών με αφήνει έκπληκτο… Πόσο εύκολα τα μοιράζουν τα χρήματα των άλλων, τα χρήματα που δεν τους ανήκουν.  Να δοθεί αύξηση σε όλους χωρίς διάκριση του ποιος αξίζει περισσότερο, ποιος έχει την ευθύνη παραγωγής κλπ… Και επειδή η έννοια «επίπεδο μεσαίας τάξης» είναι αφηρημένη, μάλλον επίτηδες, ας υπολογίσουμε τουλάχιστον διπλασιασμό των μισθών.  Ένα μόνο δεν απάντησε ο σοσιαλιστής Σάντερς, τι θα γίνει αν του χρόνου αλλάξουν τα πράγματα και η Disney αντί για κέρδη έχει ζημίες.  Τι θα γίνει τότε;  Θα προτείνει να κοπούν στο μισό οι μισθοί των εργαζομένων; Όχι ασφαλώς.  Αυτός είναι «εργατοπατέρας», όπως όλοι οι σοσιαλιστές.   Καίγονται να μοιραστούν τα κέρδη, αλλά τις ζημίες ας τις πληρώσουν άλλοι, συνήθως το κράτος που έχει βαθιές τσέπες…  Η αλλιώς οι ιδιοκτήτες και οι μέτοχοι… Αλλά χωρίς την ανάληψη ρίσκου, όλοι είμαστε «μάγκες» και έξυπνοι κύριε Σάντερς…

Share this post