Δεν κουράστηκαν μόνο οι άνθρωποι, κουράστηκαν και οι πέτρες.

Δεν κουράστηκαν μόνο οι άνθρωποι, κουράστηκαν και οι πέτρες.

Και ξαφνικά ζούμε την επανάσταση της τεχνητής νοημοσύνης για να καλύψει το άδειασμα της ανθρώπινης νοημοσύνης, κοινώς το άδειασμα του μυαλού μας που επιτεύχθηκε με τόσα πλυντήρια προπαγάνδας τις τελευταίες δεκαετίες, αλλά δεν θα προλάβουν να πάρουν το φύραμα του θειικού δώρου της κοινής λογικής, κάτι υπάρχει και αυτό αντιστέκεται.

Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας

Την δεκαετία του 1920 κάθε πρωί που κατέβαινε μετά την ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ  τα σκαλοπάτια του ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ στην λεωφόρο Βουλιαγμένης( στο παλαιό εκκλησάκι) , ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ο ΠΛΑΝΑΣ έκανε τον Σταυρό του και μονολογούσε « Κύριε σώσε με από τον πειρασμό της σημερινής συκοφαντίας».

Αυτή την καθημερινή συκοφαντία την περίμενε και επειδή ήταν αδυσώπητη ( άλλωστε την δέχτηκε πολλές φορές στην ζωή του ) παρακαλούσε τον Κύριο να συστείλει τον πειρασμό της για να αντέχει.

Πιάστε την ιστορία αυτού του μέρους και η συκοφαντία θριαμβεύει σε όλες τις σελίδες του.

Καρπός της συκοφαντίας είναι το πέτρωμα της καρδιάς και το άδειασμα του μυαλού,  ώστε να μην μπορεί να έχει δική του κρίση, πόσο μάλλον διάκριση.

Στις μέρες μας αυτή πλεόνασε και παρήγαγε κουλτούρα συκοφαντίας στην ίδια την κοινωνία και την δημοκρατία.

Έγινε κουλτούρα ανίερης φιλοσοφίας και όπλο επιβουλής σε χέρια κάποιων,  ακόμα και για να καταστρέφει ολάκερες κοινωνικές δομές.

Αυτό συμβαίνει στις μέρες μας και με το πικρό αυτό όπλο οι χρήστες της, απονευρώνουν την κοινωνία από κάθε πραγματική προσπάθεια καλού.

Ταυτόχρονα κουβαλούν επάνω τους και το όπλο της κολακείας για να αναδείξουν το δικό τους δήθεν καλό, που όμως πάντα βγαίνει σκάρτο και δεν γεμίζει την ανθρώπινη ψυχή.

Έτσι αυτή η έρημη ψυχή  με τα τόσα που της κάνουν πετρώνει και χάνει το καρδιακό αίσθημα, εξαχρειώνεται μέσα στην καθημερινότητα και καταλήγει στην ακηδία των αγίων πατέρων μας ή την κατάθλιψη των ψυχολόγων.

Σε μια συζήτηση πνευματική μεταξύ πραγματικών ασκητών του ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ περί συκοφαντίας – ακηδίας και κατάθλιψης,  όπου παραβρεθήκαμε πριν χρόνια ακούσαμε το εξής παράδοξο δηλ. να κάνουμε την συκοφαντία δικό μας όπλο και να στείλουμε τις σφαίρες της πίσω.

-Μα πως αναφωνήσαμε;

-Να γίνουμε και εμείς συκοφάντες;

Οι πατέρες χαμογέλασαν και είπαν:  

–        Με την συκοφαντία ανεβαίνουμε στον Γολγοθά.

–        Εκεί πάνω συ- σταυρωνόμαστε με την ΑΥΤΟΖΩΗ και τον Νικητή του Θανάτου, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό.

–        Εκεί πάνω σταυρώνουμε τα πάθη μας, τους κοσμικούς πόθους, τις κενόδοξες φιλοδοξίες και όσα είναι βάρη μας και παλαιό ένδυμα μας.

–        Όλα αυτά τα βάρη τα αφήνουμε πάνω στις πέτρες του προσωπικού Γολγοθά  που οδηγεί αν τον υπομένουμε στην λύτρωση και στην Τελική Ανάσταση.

–        Ξέρεις γιατί  οι πέτρες του ΓΟΛΓΟΘΑ είναι ασήκωτες και πιο βαριές από τις άλλες ;

–        Ξέρεις γιατί οι πέτρες εκεί πάνω είναι στην κυριολεξία κουρασμένες;

–        Γιατί εσήκωσαν όλη την συκοφαντία της ανθρωπότητας όλων των εποχών προς το ΘΕΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ

Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας   

   

Share this post