Π. Ρέππας : Ποιος θα πολεμήσει δηλαδή;

Π. Ρέππας : Ποιος θα πολεμήσει δηλαδή;

Πριν λίγες εβδομάδες γινόταν πολύς λόγος για 3ο παγκόσμιο πόλεμο. Όπως ήταν φυσικό, ξεφούσκωσε από μόνη της η κακοστημένη προπαγάνδα των Δυτικών και των φιλοπόλεμων «προφητών». Δεν χρειαζόταν όμως ούτε το ξεγύμνωμα –ξεπουπούλιασμα των «γερακιών», ούτε οι «φοβερές» γνώσεις των «ειδικών». Η κοινή λογική φτάνει πάντα. Από πλευράς ΝΑΤΟ ποιος θα πολεμήσει; Οι καλοπερασάκηδες μισθοφόροι, που έφυγαν άρον άρον από το Αφγανιστάν και δεν τόλμησαν να πολεμήσουν ούτε με κατσαπλιάδες;

     Οι ανόητοι νεοναζί του Κιέβου καταστρέφουν τον λαό της Ουκρανίας, έχοντας φάει το παραμύθι της δυτικής βοήθειας. Όχι μόνο δεν πρόκειται να πολεμήσει κανένας Δυτικός, αλλά δεν τους βοηθούν ούτε οικονομικά, για να αντισταθμίσουν κάπως την τεράστια χασούρα της Ουκρανίας από την διακοπή των οικονομικών σχέσεων με την Ρωσία. Μόνο όπλα τους δίνουν και βέβαια όχι τελευταίας τεχνολογίας. Αυτά και μόνο θα έπρεπε να τους συνετίσουν, αλλά μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι.

     Το Ουκρανικό είναι «έθνος», όσο είναι και το «Μακεδονικό». Πιο εύκολα κατανοούν τα Ρώσικα οι Ουκρανοί, από όσο κατανοούμε εμείς τα Κρητικά, τα Κυπριακά, τα Ποντιακά. Η Ουκρανία βρέθηκε ανεξάρτητη ξαφνικά και χωρίς να έχει σκεφτεί κανένας μέχρι εκείνη την ημέρα ένα τέτοιο ενδεχόμενο. ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙ ΖΗΤΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΝΕΝΑΣ. Ο προδότης Γέλτσιν μόνο και μόνο για να ανατρέψει μια ώρα αρχύτερα τον Γκορμπατσώφ διέλυσε την ίδια του την πατρίδα. Βέβαια έτσι απέκτησαν την ανεξαρτησία τους έθνη, που το δικαιούνταν (Λιθουανία, Γεωργία, Αρμενία κ.λ.π.) αλλά διαλύθηκε και η ίδια η Ρωσία και δημιουργήθηκαν «έθνη» εκ του μη όντος (Ουκρανικό, Καζάκικο, σε λίγο θα μας πουν και Λευκορωσικό).

     Αναμφισβήτητα είναι δικαίωμα τους να φτιάξουν Ουκρανικό έθνος έστω και τώρα, αλλά είναι εξίσου δικαίωμα να παραμείνουν Ρώσοι, όσοι το επιθυμούν. Με ποια λογική αυτοί οι άνθρωποι θα βρεθούν εκτός της πατρίδας τους, μόνο και μόνο γιατί οι Δυτικοί αποφάσισαν, ότι το μόνο που θα μείνει ιερό απαραβίαστο από την κομμουνιστική περίοδο, είναι τα σύνορα που όρισε εντελώς αυθαίρετα ο Στάλιν;

     Αυτό που θα έπρεπε να δουν οι Ουκρανοί εθνικιστές, είναι ότι οι «σύμμαχοι» τους δεν τόλμησαν να εμπλακούν σε χερσαίες επιχειρήσεις ούτε στην Συρία, ούτε καν στην Λιβύη. Στην Ουκρανία δεν πρόκειται να εμπλακούν ούτε σε εναέριες, γιατί πουθενά δεν πολεμούν, όταν υπάρχει αντίπαλος ικανός να τους αντισταθεί. Αεροπλάνα, εκπαιδευτές και όπλα θα τους δώσουν (όχι τζάμπα βέβαια) αλλά μέχρι εκεί θα είναι η «βοήθεια» τους. Ψάχνουν για ηλίθιους και τους βρήκαν. Θα τους πουλήσουν, όσο εύκολα πούλησαν τους συμμάχους τους στο Κουρδιστάν και στο Αφγανιστάν. Στο Αφγανιστάν μάλιστα έσπευσαν να τα βρουν (ξανά) με τους Ταλιμπάν μέσω του μέντορα όλων των τρομοκρατών Ερντογάν, μόνο και μόνο γιατί εκτιμούν, ότι έτσι θα βλάψουν την Ρωσία… Αλλά το τι σόι «σύμμαχοι» είναι, το δείχνει πεντακάθαρα η περίπτωση της Κύπρου, στην οποία μετά την εισβολή του Αττίλα όλοι οι Αμερικάνοι πρόεδροι έκαναν εμπάργκο όπλων, ενώ όλοι έδιναν όπλα στην Τουρκία!!!!!!!!!!!!!!!!

     Όμως εξίσου (επικίνδυνα) ηλίθιος είναι και ο Μπάιντεν, όπως και οι προηγούμενοι βέβαια. Ακόμα πιο κοντόφθαλμοι είναι οι Ευρωπαίοι. Η Ρωσία μετά την πτώση του κομμουνισμού ζήτησε ακόμη και επίσημα (επί Γέλτσιν) την είσοδο στο ΝΑΤΟ και της το αρνήθηκαν!!!!!!!!!!!! Κι αν για τις ΗΠΑ υπάρχει μία μικρή δικαιολογία της βλακώδους στάσης της (ότι η Ρώσικη ισχύς θα αμφισβητούσε την μονοκρατορία της εντός της συμμαχίας) για τους Ευρωπαίους τι να πει κανείς; Ηταν η μοναδική τους ευκαιρία να απαλλαγούν από την Αμερικάνικη κηδεμονία, χωρίς να χάσουν και τα οφέλη από αυτήν την σχέση και ταυτόχρονα να αποκτήσουν ακόμα μεγαλύτερα οφέλη από την Ρωσία, με την οποία μπορούσαν να έχουν συμπληρωματική και όχι ανταγωνιστική σχέση. Η Ρωσία έχει την ενέργεια, για την οποία διψάει η Ευρώπη. Η Ρωσία έχει τον αξιόμαχο στρατό, που μπορεί να ζώσει αμυντικά όλη την Ευρώπη απέναντι σε κάθε ισλαμικό, ή Κινέζικο κίνδυνο. Αντίθετα, ρίχνοντας το βάρος της εναντίον του ΝΑΤΟ, όχι απλώς εξισορροπείται η ισχύς της Αμερικάνικης συμμαχίας, αλλά βρίσκεται πλέον και σε μειονεκτική θέση. Το μόνο που την σώζει για την ώρα, είναι ότι οι τρείς αυτοί πόλοι (Ρωσία, Κίνα, Ισλαμικός κόσμος) δεν θα μπορούσαν να συστήσουν ποτέ μία πραγματική συμμαχία. Τίποτα όμως δεν αποκλείει συνδυασμένες ενέργειες, που θα φέρουν σε πολύ δύσκολη θέση τους Δυτικούς.

     Κι αφού ξεφτιλίστηκαν με τις κούφιες απειλές τους και αποκαλύφτηκε ότι δεν έχουν το τσαγανό να πολεμήσουν, τώρα «απειλούν» με οικονομικά αντίποινα!!!!!!!!!!!!!! Η Ρωσία απλά θα στρέψει τις εξαγωγές της στην Κίνα, που επίσης διψάει για ενέργεια, πρώτες ύλες και τρόφιμα και μπορεί να της πουλήσει οποιοδήποτε τεχνολογικό προϊόν έχει και η Ευρώπη.

     Όχι μόνο παγκόσμιος πόλεμος δεν θα γίνει λοιπόν, αλλά (πιστεύω ότι) δεν θα αυτοκτονήσουν τελικά οι Ευρωπαίοι με οικονομικά αντίποινα εναντίον του εαυτού τους. Απλά δημιουργείται άλλο ένα γεωπολιτικό τέλμα σε βάρος του Ουκρανικού λαού και όχι μόνο. [Οι δυσμενείς επιπτώσεις φτάνουν μέχρι και την Ελλάδα.]

     Ο ένας μετά τον άλλο οι Ευρωπαίοι ηγέτες σπεύδουν να δώσουν διαπιστευτήρια στον Πούτιν, ενώ υποτίθεται ότι τον απειλούν με εμπάργκο!!!!!!!!!! Κάτι μου λέει, ότι ο μπάρμπα Τζό θα φάει μεγάλη ήττα, χωρίς να τολμήσει να ρίξει ούτε ντουφεκιά, ούτε καν μεταφορικά. Δεν θυμάμαι ποτέ στην ιστορία να μην έχει πληρωθεί η αλαζονεία και το να απορρίπτεις έναν τόσο δυνατό παράγοντα, ο οποίος είναι πρόθυμος να γίνει σύμμαχος σου και επιπλέον να τον εξαναγκάζεις να γίνει αντίπαλος, είναι η μέγιστη αλαζονεία και η μέγιστη βλακεία.

     Πολλοί νομίζουν, ότι οι μεγάλες δυνάμεις έχουν την πολυτέλεια να παίζουν γεωπολιτικά παιχνίδια εκ του ασφαλούς. Δεν είναι έτσι. Οποιος δεν έχει σύνεση, αργά ή γρήγορα την χάνει αυτήν την πολυτέλεια. Η σύνεση είναι ένας (ακόμη) τομέας που υπερέχουν φοβερά οι αντίπαλοι των Δυτικών. Και αυτό το βλέπουν τα «αδύναμα έθνη», που παρακολουθούν υπομονετικά την παρακμή μας και ονειρεύονται ήδη την εκδίκηση κατά των αποικιοκρατών, σταυροφόρων και άπληστων καλοπερασάκηδων. Το ένα μετά το άλλο, τα κράτη της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής στρέφονται προς τους νέους ισχυρούς παγκόσμιους παίκτες, όχι γιατί τους θεωρούν δικαιότερους, αλλά πολύ πιο σοβαρούς και αξιόπιστους από τους κωμικοτραγικούς «ηγέτες» της Δύσης.

Π. Ρέππας

Share this post